Strangolapreti (kluski szpinakowo-chlebowe)
Jedno z najbardziej „domowych” dań Trentino, które zobaczysz w kartach restauracji i schronisk wokół Madonny di Campiglio. Strangolapreti to miękkie kluski z czerstwego pieczywa, szpinaku lub ziół, jajek i sera. Podaje się je najczęściej z masłem szałwiowym i startym serem, rzadziej w bulionie – idealne po dniu na stoku albo po spacerze nad Lago Montagnoli. To kuchnia zero-waste w najlepszym wydaniu.
Najpopularniejsze wersje
- Burro e salvia – odsączone kluski podawane w zrumienionym maśle z szałwią, posypane serem Trentingrana lub Grana. Klasyk.
- In brodo – 2–3 sztuki w esencjonalnym rosole; lżejsza odsłona dania.
- Ziołowe wariacje – szczególnie latem, obok szpinaku używa się też ziół jak silene czy dzikie zieleniny.
Z czego są robione?
Podstawa to pieczywo namoczone w mleku, szpinak lub zioła, jajka, ser (np. Grana lub Trentingrana), zasem z odrobiną mąki lub bułki tartej – wszystko doprawione gałką muszkatołową. Następnie formuje się owalne kluseczki i krótko gotuje.
Gdzie spróbować?
Szukaj ich w malgach i schroniskach przy stokach (np. przy Spinale czy Pradalago) oraz w restauracjach w centrum – często w sekcji z pierwszymi daniami. Regionalne przewodniki i karty dań wskazują strangolapreti jako stały punkt lokalnego menu obok canederli i szpecli.
z czym zjeść?
Dobrze komponuje się z winem – regionalny Trentodoc, lekkie białe lub delikatne czerwone będą wyśmienitym wyborem.